این کجا و آن کجا؟!

صراط نیوز اخیرا مصاحبه یی داشته است با علیرضا افتخاری خوانندۀ موسیقی سنّتی ایرانی. حتما به خاطر دارید که در جریان قیامهای مردمی در سال هشتاد و هشت و در حالیکه مردمِ کوچه و بازار با خیزشهای خود در شهرهای مختلف انزجار یک ملّت از رژیم فاسدان و تبهکاران را به تصویر می کشیدند، این آقا در یک نمایش حیرت انگیز احمدی نژادِ منفورِ ملّت را در آغوش کشید و بوسید و گفت که او را دوست دارد. انتشار این صحنۀ مهوّع باعث خشم ملّتی شد که بیش از سی سال است با آخوندها و تمامی عمله، نکره هاشان در جنگ و مبارزه اند. او که به قول خودش زمانی محبوب دلهای مردم بود ناگهان از عرش به فرش آمد. مردمی که صدایش را دوست داشتند، سی دی هایش را شکستند و آنگونه که بعدها خودش هم اعلام کرد، حتّی تهدید هم شد. البته هر کس در هر لباس و هر مسند و مسلکی که رودر روی مردم قرار بگیرد و برای خواسته هاشان ارزش قائل نشود، نباید بیش از این نیز انتظار داشته باشد.

افتخاری در مصاحبه با صراط نیوز از حضور کمرنگش در عرصۀ موسیقی گفته است و بی مهریهایی که از طرف حکومت گریبانش را گرفته و از صحنه به دورش کرده است. او گلایه می کند که آیا علیرضا افتخاری شعر و ترانه خارج از نزاکتی را تولید کرده که این چنین با او رفتار می کنند؟ یا موضوع روبوسی یا موارد دیگری بوده که این چنین با من رفتار می کنند؟

ظاهرا این هنرمند مردمی! شده است مصداق از اینجا رانده و از آنجا مانده. مطرود از سوی مردم و مغضوب از جانب رقبای سیاسی کسی که وقتی سرگرم کشتار مردم در خیابانها و کهریزک بود، صمیمانه در آغوشش گرفت، بوسیدش و نسبت به او ابراز ارادت کرد.

آن سوی دیگر داستان امّا استاد هنرمندی داریم که شجریانش می نامند. او همان کسی است  که در بحرانی ترین شرایط جانب مردم را گرفت. با توپ و تشر از حکومت چیها خواست که صدایش را از رادیو و تلویزیون خویش پخش نکنند. دراوج کشتارهای حکومتی خطاب به قاتلان خواند که تفنگشان را زمین بگذارند. مرغ سحر را بارها و بارها برای مردم داغدیدۀ آن سرزمین اجراء کرد. با شادیهاشان خندید و با غمهاشان گریست. بی سبب نبود که کیهان شریعتمداری وطن فروشش خواند و صدا و سیمای وقاحت ربّنا(ی) زیبایش را از نیایشهای ماه رمضان حذف کرد و اخیرا هم برگزاری کنسرتهایش مُهر ممنوع خورد. آری اینها هر دو، مورد غضب حکومت قرار گرفته اند امّا:

از دو کَس در بین مردانِ صدا..........هردو مغضوبند امّا این کجا و آن کجا؟!